Harry Potter RPG
Hallo! Van harte welkom op hét Harry Potter roleplay forum van Nederland. Hier kun je helemaal opgaan in de rol die jij altijd al had willen spelen. Veel plezier!

Joyce' fanfiction

Pagina 2 van 2 Vorige  1, 2

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down

Re: Joyce' fanfiction

Bericht van Scorpius malfoy op zo feb 19, 2017 2:51 pm

De tijd verstreek en het begon beter en beter met mij te gaan. Omdat mijn ouders zeker wouden zijn over mijn situatie en veiligheid hadden ze toestemming om voor even intrek te nemen in de room of requirement. Wat voor mij ontzettend raar was om ze op school te hebben. De echte reden was waarschijnlijk dat ze hun gewoon schuldig voelde, al wouden ze dat niet toe geven en ik zat niet alleen opgeschept met de regels van school, maar ook van hun.
Maar het ging beter. Deels kwam dat ook door James. Hij bleef mij steunen en door hem kon ik weer lachen. Had ik weer de tijd van mijn leven. Toen ik mijn ouders had overtuigd dat ze konden gaan, gebeurde het. Ik was klaar om weer wat zelfstandiger te zijn, om weer naar mijn eigen slaapkamer te gaan en me bij mijn afdeling te voegen, toen Scorpius, een week te vroeg weer op school kwam opdagen en toen veranderde alles.
De roddels begonnen te komen. Niemand had geweten wat er was gebeurd, wat er onder hun neus allemaal had afgespeeld, tot hij weer kwam opdagen. Ze vroegen waar hij geweest was en hij had het verhaal een andere draai gegeven. Ik had hem vals beschuldigd wegens verkrachting, alleen maar omdat ik er niet tegen kon dat hij me eenmalig had genomen. Sommige geloofde het niet en gaven er nog een extra draai aan dat ik het bij elke jongen probeerde maar ze er nooit iets van zeiden. Sommige geloofde hem helemaal niet en speculeerde naar het feit dat hij mij had verkracht omdat ik hem had afgewezen, maar het ergste was de meerderheid. Ze geloofde het verhaal van hem en ik voelde mij weer bij af.
"Het is toch niet te geloven dat hij wegens goed gedrag-"
"Blaise, houd je rustig!"
Dat was wat ik nodig had. Rust, iemand die mij wist te vertellen dat alles wel goed zou komen. Maar deze draai van de situatie zorgde er wel voor dat mijn ouders niet van plan waren om al meteen weer naar huis te gaan en daar was ik op dit moment zelfs niet zo boos over. Zelfs Lola, mijn beste vriendin geloofde eerder het verhaal van Scorpius dan mijn waarheid.
"Misschien kunnen jullie toch maar beter gaan."
Besloot ik. Verbaasd draaide ze zich naar mij om toen ze mij niet hadden horen binnen komen. Buiten de lessen had James mij geen moment alleen gelaten. Hij at met mij, begeleide me naar de lessen en wachtte me weer op wanneer ze gedaan waren. Als er dan iemand begon te fluisteren dat ook hij in mijn val liep was een blik van hem genoeg om ze het zwijgen op te leggen.
"Ik ben in goede handen, het lukt me wel."
Zoals altijd was hij mij ook tot hier gevolgd.
"Dat weten we. Alleen-"
"Er zal haar niets gebeuren."
Kwam James er tussen. Normaal zei hij niet zoveel. Of we lagen op de bank, met ieders een boek of hij hielp me bij mijn huiswerk waardoor mijn punten goed gestegen waren en hij bij mijn vader al in een beter boekje kwam te staan.
"Dat weten we ook."
Mijn moeder, die het blijkbaar echt niet goed leek te weten keek mijn vader aan.
"Geen haar op haar hoofd wil ik gekreukt zien, Potter."
"Komt in orde Meneer."
Met een laatste omhelzing als afscheid vertrokken ze met veel moeite.
"Nou, je hebt hem gehoord."
Grijnzend draai ik mij om naar James.
"En jij mij ook. Ik meen wat ik zei, noémi. Hij steekt geen vinger meer naar je uit."
"Bedankt." Dat had ik eigenlijk nog niet gedaan. Hem bedankt voor alles en ik sla mijn armen rond hem heen als ik dichter naar hem toe kom.
"Echt, ik meen het. Bedankt."
avatar
Scorpius malfoy

Aantal berichten : 31
Registratiedatum : 28-05-16

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: Joyce' fanfiction

Bericht van Scorpius malfoy op za feb 25, 2017 7:58 am

Het lukte mij de eerste paar dagen goed om Scorpius te ontlopen, zelfs van een afstand had ik hem nergens gezien. En als de roddels en verhalen over wat er was gebeurd, en welke verovering Scorpius nu weer had geslagen er niet waren, zou ik nog denken dat hij helemaal niet op school is.
Het kwam ook door James, die geen momenten van mij week en daar was ik blij om. Door zijn aanwezigheid alleen al voelde ik mij niet alleen veilig, maar werd mijn humeur ook beter. Elke ochtend stond hij mij om acht uur op te wachten buiten de common room van Hufflepuff, om vervolgens samen te gaan ontbijten en dat hij mij persoonlijk naar de les kon brengen.
Onze relatie, die voorlopig alleen gebaseerd was op vriendschap en de slechte dingen die ik had mee gemaakt groeide en we werden steeds closer en closer met elkaar. Vandaag zou het ook niet anders zijn.
Alles wat er was gebeurd had ik tegen Lola gezegd en ze leek vanaf dat moment afstandelijker. Ik wist dat ze dacht dat het mijn eigen schuld was, omdat ik zo dom was geweest in de valstrik van Scorpius te lopen, en misschien had ze ook wel gelijk. Het was vandaag dan ook de eerste keer dat ze zich tot mij draaiden en mij met een kleine glimlach aan keek.
"Ga je al mee ontbijten?"
Ik keek op de klok en zag dat het nog maar kwart voor acht was. James zou alleen maar ongerust zijn als ik niet om acht uur buiten kwam en al was gaan ontbijten, dus ik schudde mijn hoofd maar bedankte haar wel voor het aanbod. Ze keek iets wat teleurgesteld, omdat dit een kans was onze vriendschap weer beter te maken en misschien was ik dat zelf ook wel. Maar ik zou geen risico's nemen om Scorpius tegen te kunnen komen zonder de bescherming die James mij gaf.
Om vijf voor acht was de common room zoals gewoonlijk verlaten en zat ik nog in mijn eentje in het haardvuur te staren waar mijn ogen tranig van werden. Ik hield het niet langer vol om nog hier te wachten, en ondanks dat James er altijd stipt om acht uur was, leek het mij geen enkel probleem om voor die twee minuten al naar buiten te gaan.
De deur was nog niet achter mij gesloten of een hand legde zich op mijn mond, waardoor ik niet kon gillen en werd mee een lege gang in getrokken. Het werd plots donker, ik hoorde een deur dicht gaan en rook de geur van ontsmettingsmiddel voor er een klein lampje de kamer verlichtte. Ik stond in een veel te kleine opbergkast met schoonmaak spullen en Scorpius. Nog voor ik kon gillen, want James moest nu wel in de buurt zijn en we konden niet ver verwijdert zijn van de common room, werd er opnieuw een hand voor mijn mond geslagen en wat spreuken uitgesproken. Bewegen kon ik niet meer, net zoals spreken.
"Anders zou je toch niet naar mij luisteren."
Ik wou schreeuwen dat ik dat sowieso niet meer zou doen maar het had geen zin. Ik kon niet praten.
"Wat er gebeurd is, was een grote fout. Daar ben ik mij van bewust."
Daar komt hij ook lekker op tijd mee. Oh verdomme, wat zag hij er goed uit. Nee, Noémi, je moet je nu niet laten afleiden door zijn goede looks en zijn helderblauwe ogen waar ik in kon verdrinken.
"Ik zie Potter te vaak rond mij heen."
Ik wou hem duidelijk maken dat het over was tussen ons, gedaan. En dat hij geen macht of invloed meer op mij kon uitoefenen. Dat hij beter iemand anders kon vinden voor zijn vuile spelletjes.
"Maar ik snap waarom en ik weet nu ook dat ik het compleet verkeerd heb aangepakt om je te verstikken."
Alleen maar verstikken? Begreep hij dan nog steeds niet wat hij had fout gedaan? Dat het niet dat verstikkende gevoel was geweest dat mij had kapot gemaakt?
"Dus ik wil het je nu even uitleggen."
Wat rook hij ontzettend goed- nee Noemi, aandacht er bij houden. Er valt niets uit te leggen. Het valt niet goed te praten wat je mij hebt aangedaan. Hij zou niet mogen denken dat hij hier het slachtoffer is maar ik.
In de verte hoorde we James mijn naam roepen en zijn stem klonk bezorgd. Scorpius knipte het licht uit, zodat er geen schijn onder de deur door kon komen. Nu we geheel in het duister waren gehult werd ik nog ongemakkelijker dan wanneer ik in zijn ogen kon kijken. Hij drukte mij plat tegen de muur toen er voetstappen voorbij kwamen en even halt hielden voor de deur. Door de stilte kon ik mijn hart horen bonzen en ik wou schreeuwen dat ik hier binnen was met het monster. Na wat wel minuten leek te duren, wat niet meer kon zijn geweest dan seconden gingen de voetstappen verder en ik hoorde opnieuw mijn naam door de gang. Kom terug James, dacht ik wanhopig.
"Goed."
Het licht ging weer aan en ik was verbaasd dat hij mij los liet. De spreuk dat ik niet kon bewegen leek uitgewerkt, maar hij blokkeerde de deur en hij wist net zo goed als ik dat ik niet van hem kon winnen als ik hem een klop wou verkopen. Ook voelde ik hoe er een tinteling door mijn tong ging. Het zou niet lang meer duren voor ik weer kon spreken en gaan schreeuwen en dat leek hij ook te merken.
"We spreken wel een andere keer verder en Noémi-" zijn ogen stonden donker, duister. "Ik wil hier geen woord over horen." Vanaf hij een stap bij de deur vandaan deed viel ik bijna naar buiten om zo snel mogelijk uit zijn greep te ontsnappen.

"James!"
Ik zag hem nog in de gang en bezorgd nam hij mij in zijn armen. Van over zijn schouder kon ik nog net de dodelijke blik van Scorpius zien die mij wist te vertellen dat mijn laatste uur geslagen zou zijn als ik hem verlinkte. James liet mij los en keek naar de plek waar Scorpius net nog had gestaan maar nu was verlaten.
"Waar keek je naar?"
"Ik dacht dat ik iemand zag, laat maar."
"Waar heb je gezeten? Ik was dood ongerust."
En met redenen. Op die twee minuten dat ik eerder naar buiten kwam wist hij mij te vinden.
"Sorry, ik heb mij overslapen en heb je echt niet op de deur horen bonken." Loog ik. "Je weet toch dat je zo de common room binnen kunt?" Vervolgde ik om mijn leugen meer kracht bij te zetten.
"Niet aan gedacht, sorry. Zullen we nog snel wat gaan ontbijten?"
Ik knikte en het was voor het eerst dat hij mijn hand in de zijne nam en we samen naar de grote zaal liepen.


avatar
Scorpius malfoy

Aantal berichten : 31
Registratiedatum : 28-05-16

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Pagina 2 van 2 Vorige  1, 2

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven


 
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum